น้องชายของผม... น้องชายสุดที่รัก
วันนั้นพ่อแม่ไม่อยู่บ้านผมจึงต้องเข้าครัวทำกับข้าว บนโต๊ะกับข้าวมีเพียงผมและน้องชาย จู่ๆน้องชายพลันจู่โจมด้วยประโยคที่ว่า ของานทำหน่อยอยากมีเงินเลี้ยงตัวเอง
ผมอึ้งไปครู่หนึ่ง... คำถามนี้สามารถตีความได้หลากหลาย ภายในสมองพลันบังเกิดความคิดมากมาย ผมเลือกตอบน้องชายด้วคำถามว่า ขอเหตุผลหน่อยว่าทำไมต้องเป็นบริษัทของผม โชคดีที่เดาไม่ผิด ผมแอบน้ำตาซึมเล็กน้อย ร้อยพันคำเยินยอหรือจะสู้ คนในครอบครัวภูมิใจในตัวผม
ผมบอกน้องชายว่า ครอบครัวเลี้ยงพวกเราได้ และผมก็เลี้ยงทั้งครอบครัวและน้องชายได้ไม่ต้องกังวล อย่ากลัวที่จะเริ่มทำอะไร คนขยันไม่เคยอดตาย ความสำเร็จขึ้นอยู่กับโชคชะตา ให้หาอะไรที่ชอบแล้วลงมือทำเถอะ ผมจะให้คำแนะนำเอง
หลังจากวันนั้น ผมตอบหลายต่อหลายคำถาม บางทีก่อนสิ้นปีนี้ผมอาจได้ช่วยน้องชายดูแลกิจการอะไรสักอย่างก็เป็นได้ ใครว่าน้องชายผมไม่ฉลาด ผมคิดอยู่เสมอว่าน้องชายผมฉลาดจนขาดผู้ชี้แนะที่ฉลาดเท่าทันอยู่เสมอต่างหาก ผมหวังให้ตัวเองดีพอที่จะชี้แนะเขาจนสามารถสานต่อความฝันของตัวเองได้เป็นอย่างดี
ผมมักพร่ำบอกกับตัวเองเช่นเดียวกับคนหนุ่มสาวทั่วไปอยู่เสมอ ว่าขอเพียงก้าวออกไป ทุกประการล้วนประเสริฐกว่าการจับเจ่า ล้มลงสักกี่ครั้งยังไม่เป็นไร ขอเพียงบังเกิดความเข้าใจ ทุกประการล้วนประเสริฐกว่าไม่มีโอกาสอยู่เสมอ
คันธนูน้าวสุดล้า
ไหนเลยมิอาจเผ่นโผน
ถ้าเรามีความตั้งใจทำอารายซักอย่าง
เชื่อสิ ว่าเราทำได้
ปิ๊กกี้
ลองให้โอกาสนะคะ